орамыз, үшеуміз ақшасын тең бөліп аламыз. Шал үндеген жоқ. * * * Омаш тамақты қалай жапырып жесе, жұмысты да солай еңсеріп кетеді екен. Адам тамағынан өтетін ас атаулыға ешқашан тәбеті болмай қалған емес, ал жұмысқа келгенде ауық-ауық айнып қалатыны бар. Мұндай жағдайда ол орағын жерге шаншып, екі бүйірін таянып, талтайып тұрады да: «Шал, мен шомылып келемін», — дейді немесе қысылып-қымтырылмай: «Шал, мен ұйықтауға кеттім», — деп дүңк еткізеді. Тоқаң не десін, дегеннен түсер пайда қайсы, «е, бара ғой» дейді. Күн ұясына батуға бақан бойы қалған кез. Аптаптың беті қайтып, жан-жануардың жаны жай тапқан. Дерменешілер де осы сәт барынша қимылдап қалады. Күннің саңы семіп, қас қарайғанша бүгілген белді жазу жоқ. Ешкім ешкіммен сөйлеспейді, бәрінің де есі-дерті алдындағы жусанда. Құлағыңның бар еститіні де орыс орақтың дермене сабағын бырт-бырт қиғаны ғана. — Шал, — деді Омаш орағын жерге шаншып, — Мен кеттім. — Бара ғой. — Қайда барасың, қашан келесің деп сұраған да жоқ. Түн жарымы ауды. Немересі сөйлеп жатып-ақ ұйықтап кетіпті. Жас ұлғайған сайын ұйқы үркек бола ма, ертеңге де керек адамбыз, тынығып алайық деп қанша көз жұмса да Тоқаңның кірпігі айқаспай-ақ қойды. Әрі Омаштың осы кезге дейін қайтып оралмауы ойын сан саққа жүгіртіп, көңіліне әлдеқалай бір күдік пен қорқыныш туғызды. «Бұ, пәтшағар қайда жүр? Әне бір тентек суды ішіп-ішіп қазан арыққа түсіп кетті ме екен? Жеті түнде мас боп келсе апшымызды бидайдай қуырып, немеремнің жүрегінің отын алады-ау. Аспаннан түскен әзірейілдей боп қайдан ғана сап ете түсіп еді бар болғыр. Ала сиырды үш мезгіл аударып арқандау мұң боп жүргенде адырда түнеп, дермене ору не теңім еді. Е, алла, әйтеуір, арты қайырлы болса болғаны да!» Осы кезде шайланың дәл іргесінен жусанның шытыр-шытыр еткені естілді. Тоқаң селт етіп басын көтерді де, есіктен кірер адамды көзбен тосты. Шайланың аядай есігінен көрініп тұрған бозамық сәуле бір сәтке түнекке айналып, артынша Омаштың гүр еткен таныс даусы естілді. — Шал, ұйықтаған жоқсың ба? — Қарағым-ау, бұл сенбісің? — Мен. Сайтан болмаса бұл жерге басқа кім келеді. — Тамақ іштің бе? — Жоқ. — Ойпырмай, осы уаққа дейін… Лып еткізіп шай қойып жіберейін. — Қажеті жоқ. Аш адамға қара су мен қара наннан өтер ас болмайды. Немереңізді оятыңыз. — На… нағыл дейді?! — Немереңізді оятыңыз деймін. — Омаштай… Омашжан, оны қайтесің? — Жұмыс бар. — Осындай жеті түнде ме? Ертең-ақ… — Ертеңге қалдыруға болмайды. Тұрғызыңыз. Шал дірілдеп кетті. Болмашы сәулені табалдырықтан бері өткізбей тұрған осы бір адамның қандай ойы бар екенін білгенше сабыры қашқан байғұс шал немересін оятарын да
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32