жақсы түсінетін емес пе ең, қане оқышы. Мен әлгінде ешнәрсе аңғара алмадым. А-а, мен де ес қалмаған шығар, сірә, хатты әлі саған бермеген екенмін ғой. Әй, мына жеріне алманың шырыны қайдан жұғып жүр екен, әкел, өзім тазалап жіберейін. — Ол қағаздың жазу түспеген ашық жеріндегі кішкене сарғыш дақты алақанымен, сонан соң бет орамалымен тез-тез сүртіп жіберді де, өзі бір сәтке тынышталып, сәкіге шалқалай отырып көзін жұмды. Хат әрі асығыс, әрі қысқа жазылыпты. Мен дауыстап оқи бастадым. «Құрметті Құлахмет!».. — А? Құрметті Құлахмет дейді? Ах-ах-ах! Құрметті Құлахмет!».. Айта… айтады ол. Ол бар ғой, әдейі, әдейі жазып отыр. Иә, әрмен қарай… » Аман-есенсің бе? Хал-жағдайың жақсы ма? Ана пәтерші жігіт сенімен бірге тұрып жатқан болар. Біздін жаңалығымыз жоқ. Нәзікет осында, бірінші класта оқып жүр. Мен бұдан әрі хатты оқи алмадым: Сафура Құлахметпен ажырасатынын айтыпты. — Сапар, сен… неге үндемей қалдың? Қолдарың неге дірілдеп барады? —А… Жо-жо… Жай, Сафура аздап сырқаттанып қалыпты. — Сырқаттанып дейді! Япырмай, аман-есен сауығып кетсе болғаны. Шырақтарым-ай, сонау бір алыста… Келеміз демеп пе өздері? — Иә, келеміз депті. Жақын арада кеп қалар. Құлахметтің қуанышында шек болмады. * * * Біз Сафураның келуін күттік. Ол өзінің келетіндігі жайлы телеграмма бермейтіндігін, келген соң да бұл үйде екі-үш күннен артық кідірмей, ол дегенде кеудесіндегі ақ жүрегін суырып бере салуға дайын Құлахмет ағайды мәңгі жалғыз қалдырып, өзге біреудің жары боп кете баратынына көзім жетіп жүрді. Сафураның келер уақыты жақындады-ау деген сайын жүрегі аттай тулап, әлдеқалай себеппен сол күннің аз уақытқа болса да кідіре тұруын іштей тілейтін секілдімін. Құлахмет ағай болса Сафураны жақсылап күтіп алудың қамында жүр. Аула ішін ине түссе көрінердей етіп сыпырып тастады. Үй ортасына екі столды жалғастыра қойып, шағаланың қанатындай ақ матамен жапты. Үстіне қызыл алмалардан толтыра үйіп, күні бойғы базар аралап жүріп тауып келген әртүрлі тәтті тағамдар мен жеміс-жидектерін тау ғып үйіп тастады. Шаршау дегенді мүлде ұмытқан сияқты. Сафураның «жақын арада барып қалармын» деген хатын алғалы бері Құлахмет ағай екеуміз түннің көп мезгілі өткенше бақ ішінде темекі тартып, қоңыр үнмен баяу сейлесіп, ұзақ отыратын болдық. Шатыр іші сүттей жарық. Кей кезде ойыма өткен оқиға елестеп, Сафураның үні Құлағыма әлдеқайдан талып естілгендей болады. Қала ұйқыға еніп, көшедегі жүріс басылған шақ болатын. Әдеттегідей Құлахмет екеуміз бақ ішіндегі шатырда отырдық. Осы кезде қақпа сарт жабылып, Сафура кіріп келді. Оның соңынан ұзын бойлы ер адам көрінді. — Қорықпа, жүре бер, ит байлаулы, — деген Сафураның құлаққа таныс үні де естілді. Оның даусын есіте салысымен-ақ, Құлахмет ағай орнынан ұшып тұрып, қақпаға қарай домалай жөнелді. Көзді
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53