шешесі Танакүл қылтамақтан қайтыс болды. Оқуға деген ықыласы жоқ, әрі жасы келіп қалған бала әрмен қарай оқуды ар санап мектепті біржолата тастап шықты. Оны қанша үгіттегенмен ештеңе өнбейтінін аңғарған Есқара үш жыл өткен соң «өзім өліп кетсем бір-бірімен жат боп кетер» деп баласын Орынбордағы інісінің үйіне ертіп әкелді. Інісінің үйінде екі айға жуық жатып, аралас-құралас болып алған соң Есқара жалғыз тұяғын кешіктірмей үйлендіргісі келетіндігін айтты. Інісі ағасының бұл тілегін қабыл алып, көршісінің үйіне Атбасардан қыдырып келіп жатқан Сафура деген қызды таныстырмақ болды. Сол ниетпен олар тағы бір айға кешігіп, ақыры Сафураны алып қашып келді. Сөйтіп жүргенде соғыс басталып Құлахмет майданға аттанды. Арада екі жыл өткен соң ол туған жерге қайтып оралды. Өзінің дімкәстігіне қарап, пайғамбар жасына жетіп өлсем, Аллаға айтар арызым жоқ дейтін Есқара тілегіне жетіп, дәлдегендей алпыс үш жасында дүние салды. Қайнаған соғыстың ішінен шығып, әйтеуір елге аман жеткеніне қуанғанмен көп ұзамай-ақ Құлахметтің көңілін қайғы басты — ол ешқандай жұмысқа жарамады. Ал айына алатын азын-аулақ жәрдем ақша үй ішінің тауқыметін арқалап кете алмады. Сонан соң Сафура театрға билет сатушы боп орналасты да, Құлахмет жеті айлық қызымен үйде қала берді. Күйеуі мен кішкене қызын асырау үшін әйелінің жұмыс істеп, өзінің үйде отырып қалуы Құлахметтің жанын жегідей жеп, арқасына аяздай батты. Бұрын мұндай жұмысқа үйренбеген Сафура үйге көбінесе қабақ шытып, ренжіп оралатын болды. Қызына да көңіл бөлмей, еңбектеп келген оны итеріп тастайтынды да шығарды. Құлахмет ағай өкпе-бауыры езіліп бара жатқандай тіл қатпастан үнсіз отыра беруге де үйренді. Енді оның тағдырынан бар тілейтіні Сафураның жұмыстан көңілді оралып, ренішсіз дастарқан жаюы еді. Құлахметтің мұндай бақытты кездері де болып тұрды. Сонда ол жас балаша қуанып, бойын билеген шаттықтан жерде тұра алмай көкке ұшып кете жаздайтын. Кішкентай Нәзікеттің бүгінгі жасаған тентектігін қызықты болуы үшін үстемелей, өсіре айтып, оған Сафура езу тарта қалса, әйелінің өзімен көңілді сөйлесіп отырғанына шексіз шаттанып, көзінен су аққанша күлетін еді. Кей кезде әйелі мұнысын да жақтырмай «қойсаңшы, не деген орынсыз ыржақай бұл!» — деп шырт ете қалғанда, Сафураның осындай мінезінің ұшы шыға көрмесе етті деп қалт-құлт етіп отырған Құлахметтің жүрегі дір етіп, онан әрі не істерін білмей сипалақтап, өзінен-өзі қызарып сала береді. Осылайша күндер өтіп жатты. Жұмысқа араласып, өзін-өзі күткен соң, бұрыннан да ажардан кенде емес Сафура бой жеткен қыз сияқты құлпырып шыға келді. Сылқым жігіттердің талайы бұған басын иіп, отты көздерін қадап өтетін де болды. Театрда жүргенде талай-талай шампандардың тығыны Сафураның құрметі үшін ашылып, мейрам күндеріндегі балда да көп жігіт онымен вальс билеуді армандады. Сафура бәрімен де таныса берді, бәрімен
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53