жылтыраған қос жұлдызы — Сафура мен Нәзікеті жайлы оңашада тұңғиық ойға шоматын болды. Осындай бір түні оның қасына барып, ояу болса әйелі мен қызы жайлы айтып көрейін, егер өзі қаласа, амандықтарын біліп қайтуға дайын екенімді айтқалы ол жатқан бөлмеге беттедім. Есік тұтқасын ұстай бергенімде іштен Құлахмет ағайдың күбірлеп сөйлеген даусын естіп, тұрып қалдым. Есікті жай ғана ашып сығалағанымда өз көзіме өзім сенбедім. Ол ауық-ауық қолын ербеңдетіп қойып, столда жазу жазып отыр. Мен көпке дейін қимылсыз бақыладым. Орныма қайта келіп жатқанымда да оның ашық есігінен күбірлеген дауыс естіліп жатты. Бұл оқиға күн сайын қайталана берді. Оның сырын сұрауға менің де батылым жетпеді. Бір күні ол жоқта бөлмесіне кірдім де, көптен бері құпия боп көрінген жұмбақтың шешімін таппақ боп, қағаздарды іздей бастадым. Бұл маған онша қиынға түскен жоқ. Құлахмет ағайдың барлық қағаздары жастығынын астында жатыр екен. Жастықты көтеріп қалғанымда ірі-ірі әріптермен бір параққа екі-үш-ақ сөйлем жазылған оқушы дәптерінің жиырма шақты беті сау етіп түсе қалды. Оның біреуін қолыма алып қарай бергенімде «Сафура» деген сөзді оқып, таңданғанымнан қимылсыз қалдым… Иә, мұның бәрі де Сафураға жазылған хаттар еді. Сонда бұлар Сафураға жіберілмек пе, әлде, Құлахмет ағайдың өзі үшін ғана жазылып, осылайша жастық астында сарғайып жата берер ме екен? * * * Арада бір-екі күн өткен соң Сафурадан кенет хат алдым. «Мен бұл жерден кетемін деп қанша талпынсам да кете алмадым, деп бастапты ол. — Біржақты боп, адресім тұрақтанған соң бір-ақ хабарласармын дей-дей, ол ойымнан ештеңе өнбеген соң бүгін ғана жазып отырмын. Осы аз ғана уақыттың ішінде мен қаншалықты өзгердім, қаншалықты қажыдым десеңші! Дәл осылай созыла берсе, енді бір жылға жетер-жетпес уақыттың ішінде жынданып та кететін шығармын сірә. Нәзікетім сырқаттанып қалып еді, әйтеуір бері қарады. Өз қара басыммен қайғы боп, байғұс қызды сүйрелеп жүріп ауруға шалдықтырып, өлтіріп алар ма екенмін деп қатты қорықтым. Оның үстіне өзімнің де денсаулығым мәз емес. Сапар! Мен… мен жақында босанамын. Әкесіз бала туатын болғанымды айтып, сені қуантқалы отырмын. Қазір ештеңе емес-ау, ер жеткен соң не демекпін оған! Оның да сүйегіне таңба боп басылатын болды ғой. Енді өкінгеннен не пайда, тірі болсын, келсін өмірге. Көретін жарық дүниесі бар шығар. Әкесінің иттігін, шешесінің ақымақтығын сезінсін. Өзі талпынып келе жатқан өмірде осындай әділетсіздіктің бар екенін іштен біліп тусын. Ол мұндайды қайталамас. Мен оны сол үшін туамын, сол үшін өсіремін. «Осылардың пәтеріне мені айдап келген қай құдай» деп өкініп жүрген де шығарсың. Мазаңды алсам кешіргейсің. Бірақ, сенің ойыңда арамдық жоқ екенін жақсы білемін. Құлахметке барып, аяғына жығылып, кешірім сұрамақпын. Сау бол. Баяғы Сафура ғой
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53