Шиедей ернін болар-болмас қимылдатып: «Құлахмет, ұялсаң етті» дейді сыбырлап қана. Сафурам ол кезде періште еді ғой, тура періштенің өзі болатын… Иә, айтпақшы, сөйтіп отырғанымызда Сафураның дәл қарсы алдына тал басынан әлдененің сарт ете түскені. Жабайы мысық екен. Сондағы менің көгершінімнің қорыққанын көрсең өле-өлгенше ұмытпас едің. «Құлахмет!» деп маған асыла кетті. Жүрегі дүрс-дүрс етіп, кеудесін тесіп шығатын тәрізді. Міне, содан бері мен оның дүниедегі ең нәзік, ең қорқақ әйел екенін білгенмін. Жаңа сен дұрыс айттың. Менің Сафурам, сөз жоқ, түнде жүруден қорқады. Біз екі сағатқа жуық әңгімелестік. Түннің едеуір мезгілінде оянсам да ұйқым шайдай ашылып кетті. Әрі тас төбедегі толық ай күміс сәулесін жер әлемге барынша құйып тұр еді. Бақ ішіндегі әрбір бұтаға шейін ап-анық көрінеді. Менің есіме былтырғы бір оқиға түсе кетті. Онда да дәл осындай айлы түн болатын. Бақ ішіндегі шайлада ұзақ уақыт бойы кітап оқып жатып, қалай ұйықтап кеткенімді байқамаппын. Бір кезде бетіме тиген жып-жылы, жұп-жұмсақ нәрседен оянып кеттім. «Бырс!» деп қолымды сілтеп қалғанымда алақаным әлдекімнің қолына соғылды. — Сапар, сен немене… шошып қалдың ба? — Сафура менің бетіме төніп тұр екен. Оның қысқа етіп қырыққан шашы төгіліп, маңдайымды қытықтайды. — Иә, менмін. Танымай жатырмысың? — Сіз… сізге не керек? — Маған ба? Маған ештеңенің де қажеті жоқ. Мен сенің ұйықтап жатқан кезіңді ұнатамын. Сен ұйықтағанда ерекше сұлуланып кетесің. — Оны… оны ертең айтарсыз. Ұят қой, ұят қой, Сафура апай. Үйге барыңыз. — Үйге ме? Оған асығыс не? Мен сенің қасыңда біраз отырғалы ғана келдім. Аузынан ана сүті кетпеген жас балаша сонша неге шошынасың? — Сонда да, Құлахмет ағайдан ұят қой, өлім ғой бұл! — Һм-һм-һм!.. — Сафура аузын ашпай тұншыға, сыңғырлай күлді. — Сен әлі тым жас бала секілді екенсің. Құлахмет ұйықтап жатыр, зеңбірек атсаң да оянбайды. Даланы қарашы, қандай тамаша! Осындай түнде сен сияқты бозбалаға ұйықтау да күнә емес пе? Қарашы, басыңды көтерші! –Ол оттай ыстық алақанымен менің қолымнан тартты. — Сендей жас болсам, мен мынадай түнде көз ілмес едім. Тіпті, жалғыз болсам да оңаша отырып тәтті қиялға шомар едім. Қиял деген өмірдің өзінен де тәтті. Менің ойымда талай-талай тәтті қиял бар делік, ол қиял болғандықтан тәтті. Егер балдай боп көрінген қол жетпес сол арманың орындала кетсе, оның күнделікті көріп-біліп жүрген нәрсеңнен түк те артықшылығы болмай қалады. Кей кезде одан жиреніп теріс те айналасың. Сондықтан арман атаулының бәрі бірдей, орындала бермегені жақсы. Ал сен… — ұйықтап жатсың!.. —Сафура апай, сонда маған не айтпақсыз? — Аңқаусың, ессізсің сен! Айтшы, мен әлі жаспын ба? — Әрине, әрине… әлі
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53