жас қыз секілдісіз… — Демек, біреуге ғашық болуға қақым бар екен ғой. — Неге болмасқа… Сіз не айтып тұрсыз!? Ұят қой, масқара ғой бұл! Сіздің еріңіз бар, қызыңыз бар. Сіздің олай деп айтуға қақыңыз жоқ! Сафураның сықылықтаған күлкісі сөзімнің соңын көміп кетті. — Ә-ә, білемін, сен заң тұрғысынан айтып тұрсың ғой. Сен қарсы бол, қарсы болма, егер өзім қаласам, дегеніме жетпей тынбаймын. Сондықтан, айта ғой, мен өзге біреуге ғашық бола аламын ба? — Ім-м, кім біледі. Мен мұндай нәрсе жайлы ешқашан ойланып көрген емеспін. — Ойлан, ойлан, Сапар, — деп ол сыбыр ете түсті де, төсіме басын сүйеді. — Ой, мұныңыз не, Сафура апай, мұныңыз не? — Сен… сен мені апай демеші, өтінемін, онда менің жүрегіме ине қадалғандай болады. Ол кенет басын көтеріп алып, екі қолын тараштап, желкемнен қыса құшақтады. — Мен… мен сені жақсы көремін, Сапар!.. Ол осыны айтты да, мені ыстық сүйісімен көміп жіберді. — Босатыңыз, босатыңыз мені! Сұмдық қой бұл, Сафура апай! — Жо-жоқ, сен мені апай демеші, тек «Сафура» деші, тым болмаса бір-ақ рет аташы. — Жо-жоқ, сіз менен сегіз жас үлкенсіз. Мен олай атай алмаймын. — Мен өтінемін, солай аташы, «Сафура» деші. Қане, қайталап айтшы менің сөзімді. — Са-фу-ра… Сафура ештеңе айта алмай жылап жіберді. Жылап болған соң: — Мен сені сүйемін, Сапар, бірақ, мен бұл махаббаттан ешқандай қайыр күтпеймін, оның опат боларына көзім жетеді. Сен мені кінәламашы, өзін сүйген еркекті әйел заты жазғырмайды, сен де мені жазғыра көрме. Мен дәл бүгінге шейін күйеуіме ақ-адал болып келдім. Маған талай жігіттер сөз салып, талай жігіттер жүзік те сыйламақ болды. Бірақ бірде-біріне ықылас білдірмедім. Қайда барсам да көңілімде сен тұрасың. Алғашқы кезде мен сені үйден шығарып жібергім де келді. Сол себепті, есіңде ме, сенімен жиі-жиі жүз шайысып қала беретінмін. Бірақ олай ету қолымнан келмеді. Содан бері мен сені әрі сүйемін, әрі қызғанамын, әрі жек көремін. —Онда, сіз… маған бүгін-ақ «кете бер» деуіңізге болады ғой. — Олай деме. Мен сені сүйгендіктен жек көремін, бәрібір мендік болмайтыныңды ойлап жек көремін. — Олай болса сіз менен неге, «Мені сүйесің бе?» деп сұрап көрмейсіз. — О, қорқамын, қорқамын олай деп сұрауға! — Сонда қалай, еріңіз бола тұрып ғашық болуға батылыңыз жетеді де, «сүйесің бе?» деп сұрауға жүрексінесіз бе? — Иә-иә… Жо-жоқ. Мен ештеңеден қорықпаймын. Айтшы, сен… сен сүйемісің мені! — Жоқ. — Оһ!.. — Сафураның көкірегі қарс айрылып, жылап жіберді. — Бұдан гөрі жүрегіме қанжар сұғып өлтіргенің жүз есе жеңіл болатын еді ғой. Мен сенің осылай жауап береріңді біліп едім, мен
Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53