МАЗАСЫЗ КҮНДЕР

керегі болмас еді. Менің шыдамым шегіне жетіп, денем қалшылдап кетті. — Сіздің қалай дәтіңіз барады оған! — дедім қатты дауыстап. — Жоқ, сіз ашуланбаңыз. Егер мен мұның бәрін айтпасам, сіз білмеген болар едіңіз ғой. Қазір, екеумізге де бәрібір жағдайда ақтарып салғым келіп отыр. — Қандай «бәрібір» жағдайда? — Асықпасаңыз, оны да есітесіз. Бірақ сіздердің әңгімелеріңізден мен қауіптенетін ештеңе байқала қойған жоқ, — деді ол сөзін әрмен қарай жалғастырып. –Сонда да мен қызғандым. Онымен қатарласып, сіздің орныңызда мен кетіп бара жатсам екен деп армандадым да. Ол арманым бәрібір орындалмас еді. Бұдан бірнеше ай бұрын мен Мәрияны ұнататынымды айтқанмын. Сол кезде кемпірмен араздасып кетті. Ол үйге сонан соң бармайтын болдым. Тағы да, Мәрия маған қарсы болды. Тілегімнің бәрі жерде қалды. Әйтсе де, мен оны жұрттың бәрінен қызғанамын. Анада сіз осы жаққа орналасамын дегенде, сондықтан қарсы болып едім. Мәриямен кей-кейде кездесіп тұруыма сіз кесір келтіретін болдыңыз. Оның үстіне жаңа танысқан сіздің алдыңызда бозбалаша көрші үйде қылтыңдап жүруді қолайсыз көрдім. «Онымен аса көп таныс емеспін» деп сізді бір кезде алдадым да. Онымды кешіріңіз. «Мәрияны жақсы білемін, онымен сырласқаным да бар» деп қайтіп айтпақпын. Мен Махамбековты үнсіз тыңдадым. Оның ақырын сөйлегеніне төзімім жетпей, тез-тез, бәрін-бәрін бір-ақ минутта айтып шықса екен деп тілеп отырдым. — Мен Мәрияға ризамын, — деді ол сөзін жалғап. — Мен туралы сізге ақтарып салатын шығар деп жерге кіріп кетердей болып тұр едім, бірақ ләм деген жоқ. — Сонда, сіз Мәрияны сүйесіз бе? — Қызғанамын. «Сүйемін» деп жар салып қайтейін. Қызғанудың өзі осыған байланысты ма әлде? Қарсы алдымда қайғысын айтып, тебіреніп жатқан осы бір адам менен Мәрияны тартып алатындай, тіпті әлдеқашан тартып алып қойғандай көрдім. Мәрияны енді одан өзім қызғана бастадым. Мәрияға деген нәзік сезімнің ешқайсысы менікінен аспас, ол әйелді еркелете білетін мына дүниеде жалғыз адам бар, ол мен шығармын деп жүргенде, оны менен де артық еркелете алатын, менен де артық сыйлай алатын адам табылды. Мен сондықтан қызғандым. Оны менен артық ешкім түсінбес, менен артық ешкім сыйламас деп жүргенде, менен да артық түсінетін, менен де артық сыйлайтын адам табылды. Мен сондықтан қызғандым. –Бірақ қазір менімен сіздің еш айырмашылығымыз жоқ. Мүмкін ол сізді артық бағалаған шығар, мүмкін мені, – деді біраздан соң Махамбеков күрсіне сөйлеп. — Сонда сіз не айтпақсыз? — Ол кетіп қалды. — Кетіп қалды!? Қайда?! Ол үндемеді. — Қайда, қайда кетті деймін?! Алысқа, төркініне. Оқ тиген лашындай сылқ ете түстім. Бітті, бәрі де бітті!.. Орнымнан қалай тұрғанымды білмеймін, апыл-ғұпыл киіне бастадым. Бәтеңкемнің бауын байлауды да ұмытып, жеңіл плащымның жеңін сұғына

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45