Ол әлі жиналып үлгірмеген ыдыс-аяқ, кебеже-сандықтарынан ұйқылы-ояу аттап-пұттап кеп әжетханасының тұтқасын ұстай беріп еді, аяғы әлденеге шалп-шалп ете қалды. Әуелгіде ол әлдекім су төгіп кеткен екен деп ескі әдетіне басып әйеліне ұрыса бастап еді, оның жай суға ұқсамайтынын иісінен сезіп аң-таң боп мелшиіп тұрып қалды. Болары-болған соң суды кешкен бойы әжетханасының есігін ашып қалғаны сол екен, іште жиналып тұрған сулы-сілең сыртқа лап қойды. Дәлізді қарғын алды да кетті. Темірбектің үй-іші түгел оянып, азан-қазан күйге түсті. Әжетхананың ішіндегі жөнді қиюласпаған жуан қара трубадан бұрқ-бұрқ етіп аққан бәле толастар емес. Демек, жоғарғы қабаттағылар коммуналды үйдің рахатын көріп жатыр деген сөз. Темірбек жоғарғы қабатқа атып шықты. Жау келгендей татар көршісінің есігін жамықтыра қақты. Көзілдірік киген арық сары кемпір есік ашып: — Ни кирак сизгә? — деді. — Ойбай, «никиракты» қоя тұрыңыз, апа. Құдай ұрды! — Ол кемпірді қаға-маға ішке кірді де — әжетханада кім бар? — деді ентігіп. — Ой, Аллам сақласын, сиз ни деп тұрсиз? — Әжетханада кім бар деп тұрмын. — Ибатулла утирган. — Ой, Ибатулаң бар болсын! — Ол әжетхананың есігін жұлқылап: — Әй, Ибатулла, шық бермен! — деді. — Тез! Арғы жақтан Ибатулла зорлана жауап берді. — Хазир, хазир! — Ей, сен қазіріңді қоя тұр, менің үйімді су алып кетті. Отырма әжетханаға. Бітсең де, бітпесең де тез шық. Іштен қызара бөртіп Ибатулла шықты. — Бұ қозахлар туалетгә де дүрстлап утырғызбәйды вит,— деді ол әзілдеген боп. — Иә, ни хал? Темірбек мән-жайды тез түсіндіріп шықты. Сонда барып Ибатулла әжетханасының есігін қайта ашты да, трубасынан тамшылап тұрған суды көріп баж ете қалды. Екеуі жүгіріп үшінші қабатқа көтерілді. Онда өзбек Исламжан тұратын. Болған оқиғаны баяндап шыққанда: — Мүмкин әмәс, — деді ол басын шайқап. — Бир күндә тыштымхона бұзылмайды. — Ей, мүмкін емесің не, менің үйімді қарғын алып кетті, енді сәлден соң сенің үйіңді де сел қаптайды. Олар үшеуі төртінші қабатқа көтерілді. Онда қойма меңгерушісі грузин Гамракели тұратын. Ол да әжетханадан жаңа шыққан болса керек, бұлар кіріп келгенде белдігін байлап жатып: — О-о, гамарджуба! — деп қатты қуанып қалды. — Ойбай, гамаржубаң өзіңе, енді туалеттеріңе отырмаңдар! — Неге? — Сол. Осылай-да осылай… Бесінші қабат мүлде жайбарақат екен. Онда электрик Иван Кривоносов тұратын. Жағдайды түгел түсініп болған соң ол: — Енді маған не істе дейсіңдер? – деді иығын қозғап. — Бәріміз жиылып бастықтарға барайық, келмей жатып үйімізді су алып кетті деп шағым жазайық. — Менің бүгін уақытым жоқ, – деді ол краннан екі саптыаяқ мұздай судан сіміріп алып. – Қаладан қатынымды алып келуім